Zoals mijn titel al doet vermoeden... Femke wil dus al 3 weken op rij niet meer naar haar vader gaan. Het was begonnen dat ze er ging slapen 3 weken terug, en vorige week ook. Normaal gaat ze ene keer per week naar hem, dus dat is een vast ritme dat erin zit. Af en toe gaat ze er ook slapen, maar 3 weken geleden is ze hysterisch vertrokken met hem...
Vorige week zei ze al op voorhand dat ze niet wou gaan, en ook aan de telefoon vroeg ze om naar huis te komen, niet bij hem in bad te moeten enz... Ze gaat er ook wekelijks in bad, kwestie van haar eventjes te laten aklimatiseren (heeft ze echt wel nodig) en haar toch nog op tijd in haar bed te kunnen leggen.
Binnen 2 weken gaat ze voor een hele week met hem (en z'n ouders) naar zee

Gisteren zei ze spontaan, zonder ook maar zelf over gesproken te hebben, dat ze vandaag niet naar hem wou gaan. Op de vraag van mij waarom dat niet, antwoord ze: "omdat ik niet wil", maar weer krijg ik er dus ook niet uit, en kan geen ja/nee vragen stellen, want dan leg ik haar antwoorden in de mond.
Ik weet dus ook niet, hoe ik haar kan laten zeggen waarom ze juist niet wil gaan, maar ik maak me wel een beetje zorgen erover. Ook al omdat ze er enorm verwend wordt en altijd haar zin krijgt (voel ik ook als ze terug thuis is)
Heeft iemand er ervaring in, om kindje aan papa toe te vertrouwen, en ook zo'n gedrag opgemerkt? Want ik zou graag weten of er echt iets is, waardoor ze niet meer wil gaan, ofdat het een fase is...
Als ze terug komt van bij hem, dan komt ze ook direct aan mijn benen hangen, wil gepakt worden, en hij mag haar zelf niet meer bekijken.
Toen hij haar deze morgen kwam halen, was ik achter haar aan het lopen (ze maakt er nogal een spelletje van om haar haren te laten kammen) en hij ging meedoen, maar hield haar ff in bedwang, maar dat is dus iets, dat ze van niemand verdraagd, dat ze wordt vastgepakt, of aangeraakt, als ze het niet wil.
Wie kan me helpen??
Alvast bedankt
G&F