abnormaal

Moderators: Welcome, Moderators

Plaats reactie
Gebruikersavatar
mel
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 08 jun 2007, 20:51
Locatie: waarschoot

abnormaal

Bericht door mel » 06 dec 2007, 22:47

ik en mijn vriend zijn nu zo een jaartje bezig om zwanger te worden, veel mensen die zolang bezig zijn zitten er soms echt door en zien het niet meer zitten, ik heb dit niet en da vind ik soms raar, de eerste dag dat ik ongi ben ben ik wel teleurgesteld hoor maar de dag erna is dit al gepasseerd, ik ben zonder kinderen ook gelukkig, pas op ik wil heel graag kinderen maar ik vind het geen noodzaak om gelukkig te zijn en veel mensen begrijpen mij niet
Afbeelding


Gebruikersavatar
Fieke :-)
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 28 nov 2007, 14:44
Locatie: Zele

Bericht door Fieke :-) » 06 dec 2007, 23:07

Hey Mel
Ergens begrijp ik u wel hoor. Misschien ben je er nog niet klaar voor? Het eerste jaar dat wij aan het proberen waren voor ons 2de heb ik er ook niet zo van wakker gelegen dat het niet direct lukte. Dat kwam wel doordat we een druk jaar hadden en ik er eigenlijk niet zo veel aan heb gedacht. Ook wel iedere keer als mijn eerste ongi dag had, was ik effe teleurgesteld, maar dat ging snel over. (Net zoals jij vertelde) Maar nu begin ik het wel al wat moeilijker te worden. Nu ben ik er echt klaar voor voor het 2de... misschien komt het nog wel. Eerlijk gezegd ben ik een beetje jaloers dat jij je er niet zo slecht bij voelt :wink:
Succes hé
AfbeeldingAfbeelding
Tristan wil later graag krokodil worden (een trein is ook goed zegt hij hier)

18de ronde

Gebruikersavatar
mel
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 08 jun 2007, 20:51
Locatie: waarschoot

Bericht door mel » 06 dec 2007, 23:40

ik ben er klaar voor hoor, al 3 jaar maar ik wil mij er niet druk in maken want ik kan er toch niet veel aan veranderen, en ja het is misschien omdat het nog maar het eerste jaar is, maar ik vraag mij soms wel af of mijn moedergevoelens even sterk zijn als iemand anders
Afbeelding

Gebruikersavatar
Fieke :-)
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 28 nov 2007, 14:44
Locatie: Zele

Bericht door Fieke :-) » 06 dec 2007, 23:43

Mijn moedergevoelens kwamen pas als de baby er was... Ik was wel supergraag zwanger en heb daar ook enorm van genoten, maar toen had ik schirk dat ik geen goeie moeder zou zijn en zo. Als de baby er dan is heb je precies nooit iets anders gedaan. Dus ik denk dat jouw moedergevoelens ook nog wel zullen komen.
AfbeeldingAfbeelding
Tristan wil later graag krokodil worden (een trein is ook goed zegt hij hier)

18de ronde

Gebruikersavatar
tati
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 19 okt 2007, 17:18
Locatie: Noorderkempen

Bericht door tati » 07 dec 2007, 08:15

Kinderen hebben is inderdaad niet echt een noodzaak om gelukkig te zijn... maar 't kan er bij velen wel toe bijdragen...
Ik ben ook héél gelukkig met mijn ventje alleen... en wij kunnen dingen doen die je niet kan als je kinderen hebt... maar toch... ergens knaagt er iets in me dat me zegt dat we niet compleet zijn... en dat maakt dat ik elke maand als mijn :twisted: doorkomen, toch wel enkele dagen heel triest ben... Moest het nu zijn dat blijkt dat er geen kindjes zullen komen, zal ik me daar (weliswaar met heel veel moeite) wel kunnen overzetten denk ik... :?
En die moedergevoelens... wees gerust, die zijn bij mij ook nog niet zo heel sterk aanwezig, maar ik denk dat dat zeker komt op de moment dat je zwanger zal zijn... :wink:
We blijven erin geloven!!!


Gebruikersavatar
Winter
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 11 mei 2007, 22:17
Locatie: West-Vlaanderen: Brugge

Re: abnormaal

Bericht door Winter » 07 dec 2007, 09:46

mel schreef: pas op ik wil heel graag kinderen maar ik vind het geen noodzaak om gelukkig te zijn en veel mensen begrijpen mij niet


Hey,
even zeggen dat je er pas klaar voor bent "emotioneel dan" ne keer je je baby in je handen hebt. Financieel dat is wat anders dat heb je zelf in de hand.
Eigenlijk vind ik het wel een goede ingesteldheid van je dat je er niet zo mega op gepint bent om kinderen te hebben.
Stel dat het nu nog een tijdje duurt voor het lukt of jullie moeten het één en ander overwegen qua bevruchtingsmethode's dan zal je er minder problemen mee hebben dan iemand die als ingesteldheid heeft: "Ik moet nu kinderen hebben". Op je relatie zal het veel minder wegen. Ik spreek uit ervaring.

Ik wens jullie alles succes toe, dat het vlug lukt
Je hoeft je zeker geen zorgen te maken over je gevoelens

Gr. Winter

Gebruikersavatar
Aicha
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 17 jun 2006, 19:42
Locatie: Lauwe (West-Vlaanderen)

mel

Bericht door Aicha » 07 dec 2007, 10:51

Wij hebben 2,5 jaar moeten proberen om zwanger te worden van ons eerste kindje. Niemand was daarvan op de hoogte dus kreeg ik er weliswaar geen vragen over maar toen Andrès geboren was en we dat vertelden vroegen verschillende mensen hoe we dan uiteindelijk zwanger geworden waren of zo van: Amaai, dan heb je ook veel dokters gezien enzo...
Nee dus!!
Ik had op dat moment ook nog die ingesteldheid die jij hebt! We lieten de natuur haar gang gaan en hoefden niet persé een kindje om als koppel gelukkig te zien. We zagen van beide situaties de voor-en nadelen (als ik het zo mag noemen :? ).
Moeder natuur heeft dan op een bepaald moment beslist om ons een kindje te gunnen en dan pas veranderde dat gevoel bij mij! Vanaf dat moment had ik echt het gevoel dat we absoluut alles zouden doen om een kindje te hebben en we zonder kindjes echt wel iets misten in ons leven.

Gelukkig was de weg naar nummertje 2 veel korter, want dan pas zou ik afgezien hebben :wink:

Veel succes :wink:

liefs Aicha
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding

Voila
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 30 sep 2007, 12:20
Locatie: Brugge

Bericht door Voila » 07 dec 2007, 12:45

hey Mel!

Wij zijn ook aan het proberen voor ons eerste, maar zijn nog maar een korte periode bezig, en dan nog elke keer ernaast gemikt met m'n vruchtbare periode...

Maar ik moet zeggen dat ik nu ook ni zo triest ben als m'n regels er terug zijn! Ik ben van het principe dat dat wel komt het zwanger zijn, is het niet nu dan is het later, het presseert allemaal ni...
en ik vind dat ook goed dat je zo'n ingesteldheid hebt hoor! ni mee inzitten!

Zoals Winter hier ook zegt hierboven: ik ga daar ook vanuit dat je pas die moedergevoelens hebt als je effectief je kindje in je armen houdt. Ik heb die moedergevoelens nu ook nog totaal ni!

dus kop op!

x
Afbeelding

Gebruikersavatar
mel
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 08 jun 2007, 20:51
Locatie: waarschoot

Bericht door mel » 07 dec 2007, 13:01

ben al blij dat ik niet de enige ben, ik ken gewoon en paar vrouwen waarbij het zwanger worden niet goed lukt en die kunnen bij wijze van spreken geen zwangere vrouw zien, ik vind dat erg, ik doe er alles aan om zwanger te worden, lukt het niet kan ik mijzelf niets verwijten, en da geeft mij een rustig gevoel
Afbeelding

Voila
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 30 sep 2007, 12:20
Locatie: Brugge

Bericht door Voila » 07 dec 2007, 13:04

amai, zijn er dan vrouwen die het zo erg ermee hebben??

nee, ik heb dat totaal niet zenne! ik ben juist héél blij voor die zwangere vrouwen!
en we moeten nu ook wel toegeven dat m'n vriend en ik de voorbije maanden zelfs niet echt goe geprobeerd hebben, we wisten da ook wel, dus ja...

ik denk ook dat da t gezondste is zo'n instelling gelijk gij en ikke, want anders heb je veel teveel stress, wat het zwanger maken uiteraard nog meer bemoeilijkt.

xxx
Afbeelding

Gebruikersavatar
mel
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 08 jun 2007, 20:51
Locatie: waarschoot

Bericht door mel » 07 dec 2007, 14:56

mijn schoonzus moet van de maand bevallen en ik dacht ook dat ik het er moeilijk mee ging hebben maar ik kijk er juist echt naar uit :D
en je helpt daar toch niemand mee door negatief te zijn, ik vind als je positief denkt je je ook een stuk beter voelt
Afbeelding

Gebruikersavatar
Winter
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 11 mei 2007, 22:17
Locatie: West-Vlaanderen: Brugge

Bericht door Winter » 07 dec 2007, 15:15

mel schreef:mijn schoonzus moet van de maand bevallen en ik dacht ook dat ik het er moeilijk mee ging hebben maar ik kijk er juist echt naar uit :D
en je helpt daar toch niemand mee door negatief te zijn, ik vind als je positief denkt je je ook een stuk beter voelt


echt super van je dat je er naar uitkijkt.
Ik had da ook toen wij probeerden. Ik had zelfs zo het gevoel van:" goh, nog 1 van wie het gelukt is dus onze tijd komt ook nog."
Ik heb wel even afgezien (zeg ik nu heel eerlijk) na mijn miskraam.
Het verwerken ervan ging goed. Ik kon er over praten maar op dat moment was er een vriendin van mij zwanger van wie het niet gepland was en dan had ik het wel even moeilijk.
Maar ja dat is nu passé composé... en zie ik heb nu ook een flinke zoon!
Hij is nu zelf veel flinker dan haar kindje (hihi denk ik dan soms) het lange wachten loont soms :oops:

Gr. Winter

Gebruikersavatar
Just me
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 10 jul 2007, 13:22
Locatie: Zoersel

Bericht door Just me » 07 dec 2007, 19:14

Ik denk er ook niet zo heel veel aan deze keer. Ik weet dat ik PCO heb dus misschien daardoor dat ik er wat minder aan denk. Maar moet wel zeggen dat als ik een zwangere vrouw zie of het nieuws juist lees of hoor dat ik er wel aan denk en dat ik dan toch een heeeeel klein beetje jaloers ben. Maar dat is dan ook snel over. Moet ik mezelf effe oppeppen en dan komt dat weer goed! :wink:

Alfredje
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 28 aug 2007, 15:59
Locatie: Bilzen

Bericht door Alfredje » 07 dec 2007, 19:38

Wij hebben zes jaar geprobeerd. Ik had het er telkens wel moeilijk mee, want als ik na mijn laatste poging (we hebben er 14 gedaan icsi en kid) niet zwanger was , gingen we voor adoptie. Ik vond dak geen echt doel in mijn leven heb zonder kinderen, wist niet waarvoor ik iedere dag werken ging. Klinkt misschien ook raar maar dat is nu eens de andere kant van zo'n verhaal :?
Afbeelding

mummy
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 04 nov 2007, 23:35

Bericht door mummy » 08 dec 2007, 13:41

Ik kan je eigenlijk best begrijpen, mel, en echt abnormaal ben je niet. :lol:
Toen ik een jaar of 22 was zei ik zelf dat ik geen kinderen wou...pas op dat zijn uitspraken die je doet als je jong bent...want 3 jaar later werd ik wel mama...maar toen ik zwanger was heb ik dikwijls gedacht...amai, gedaan met mijn schoon leven...en toen ik thuiskwam met mijn dochter vond ik haar (hoe graag ik haar ook zag!) soms een indringer in ons leven die alles op zijn kop zette...die gevoelens had ik toch wel een maand of 2..;toen waren ze over. Maar als ik terugdenk aan de tijd dat ze zo 3 en 1 waren bijvoorbeeld...pffff, ik vond dat helemaal geen leuke tijd...We waren net een verhuisfirma als we ergens naar toe gingen...2 buggys, twee pamperzakken met de hele zooi erin...en ik vergat altijd wel wat! Dus hoeveel keer wij dat niet hebben meegemaakt, een volle pamper...maar geen reserve, of flessen mee maar geen melkpoeder..pffff, mijn man zei altijd, zorg dat je geld in je zak hebt want er zal wel iets moeten gekocht worden dat jij niet meehebt...
Ik ben er pas van kunnen gaan genieten toen ze wat ouder werden, nu is het super..echt waar. Toch voelt het alsof ons gezin nog niet compleet is en daarom willen we er een vervolg aan breien :wink:
Maar moest dat nu voor één of andere reden niet lukken...tja, ik denk dat ik er (met enige tijd en moeite) me dan wel bij neer kan leggen...
Maar toch ben ik heel blij met die 2 kanjers!! Ze brengen me zoveel geluk en ik ben erg fier op hen.

Gebruikersavatar
Rampestamperke
Pas blauw
Berichten: 0
Lid geworden op: 01 okt 2007, 09:52
Locatie: Oost vlaanderen Zulte
Contacteer:

Bericht door Rampestamperke » 08 dec 2007, 19:49

mel, voor jouw is het een heel positief punt ,dat je er toch kan mee omgaan ,ook al lukt het bv bij jouw op dit moment niet ,ik denk dat dat een heel groot voordeel is ,dan maak je je eigen het ook niet te moeilijk om met al de emoties om te gaan...

ik had eens een paar weken geleden op een middag mijn collega's uitgenodigd,maar er was eentje te kort mee ... ik vond het heel erg om te horen dat ze zo in de knoei zat ,en dat ze geen wou komen drinken omdat ze mij ging zien met mijn buikje...ik begrijp dat wel ,en ik weet ook wel dat wij het geluk hebben zwanger te zijn ,en dan ga ik er ook niet expres over beginnen tegen die mensen ,tenzij ze er zelf iets over vragen


Plaats reactie

Terug naar “Zwanger worden”