stafke is niet meer!
Moderators:Welcome, Keppebolle, Moderators
- jong moederke
- Pas blauw
- Berichten:0
- Lid geworden op:27 jul 2005, 14:54
Lieve mensen even een verslagje van de begravenis.
Greet belde me gisterenavond nog op om te vragen of ik morgen op tijd wilde komen voor de muziek. Ik stond vandaag iets over negen aan de kerk en er stonden al zoveel auto's, zoveel mensen.
Dan kwam kist aan en deze werd naar binnengedragen waar we hem nog een groet mochten brengen met zo een staafje. Greet zat al vooraan in de kerk. Na de groet, kwam het volk binnengestroomd, al huilend, vele tranen en andere met vragen waarom en wat zit ik hier nu eingelijk te doen.
We zetten het liedje op wanneer het volk binnen was en de kist naar voor werd gedragen... Bijna niet te geloven dat Stafke daar nu echt in lag.
De pastoor verwelkomde ons en toonde mee zijn ongeloof. Toch.... mijn geloof is er niet sterker op geworden met naar hem te luisteren.
Na heel wat teksten mocht ik vooraan een tekst gaan lezen, die Greet als afscheid naar Stafke toe en in naam van Yoran ook had geschreven. Muzeikje evenals op de achtergrond... Ik hoorde tranen die weggesnoten werden en vele mensen met een zakdoek. Tja...waarom he.
Verder weer heel uitleg van pastoor. Ik hield Greet in de gaten die enkel maar tranen nog had gelaten bij de tekst en zich verder ontzettend sterk hield. Ik zag nog steeds iets van ongeloof in haar ogen telkens ze naar de kist staarde die naast haar stond. De kist had een licht beuken kleur en de knopen waarmee de kist is vastgemaakt blinkden in de zonlicht die de kerk binnenkwam.
Mensen slikten tranen weg tot het moment dat een broer van Stafke een tekst kwam lezen. Prachtig...in rijm een korte inhoud over hobbys, en leven van Stafke. Ik slikte en voelde me benauwd. Tranen prikte maar ik wilde me sterk houden om er voor Greet te zijn. Na de teskt het liedje afscheid van een vriend, nog tranen...
De muziek was heel prachtig en echt waar aangenaam om te horen.
Bij de offerande...ontzettend veel mensen. Mijn blik richtte ik naar achteraan in de kerk. Zoveel mensen, achteraan stonden zelfs enkele mensen rechtop. Afscheid nemen van die ontzettend prachtige lieve partner, papa en zoveel meer dat hij was.
Ik kan het nog steeds niet geloven....zucht
Waarom laat men Greetje en Yoran zo in de steek?
Dan het einde van de viering, na bijna een anderhalf uur...Greet, haar ouders, stafke zijn ouders, zijn broers en zussen liepen de kist achterna. Naar zijn rustplaats en het laatste afscheid.
Echt waar mensen het is ongelooflijk hoe sterk Greet zich heeft gehouden. Trane vloeide bij de teksten en de liedjes maar verder kon ze alles zo helder nadenken. Yoran heel de tijd lief en flink in zijn buggy. Toekijkend naar mensen die hem aankeken met een blik van ocharme, zelfs mensen die zeiden he daar zie je echt Stafke in terug. Yoran wuifde constant naar de mensen en regelmatig naar mij. Ik liet hem naar boven wuiven, een kusje naar boven gooien en hij wees daarna een hele tijd naar boven...
Papa was daar... hij was bij hen allemaal en ik denk dat hij daar ook heel ontroerd was om al die mensen daar te zien treuren om hem. Want ik kan het niet genoeg zeggen, hij was een prachtiemand
Greet belde me gisterenavond nog op om te vragen of ik morgen op tijd wilde komen voor de muziek. Ik stond vandaag iets over negen aan de kerk en er stonden al zoveel auto's, zoveel mensen.
Dan kwam kist aan en deze werd naar binnengedragen waar we hem nog een groet mochten brengen met zo een staafje. Greet zat al vooraan in de kerk. Na de groet, kwam het volk binnengestroomd, al huilend, vele tranen en andere met vragen waarom en wat zit ik hier nu eingelijk te doen.
We zetten het liedje op wanneer het volk binnen was en de kist naar voor werd gedragen... Bijna niet te geloven dat Stafke daar nu echt in lag.
De pastoor verwelkomde ons en toonde mee zijn ongeloof. Toch.... mijn geloof is er niet sterker op geworden met naar hem te luisteren.
Na heel wat teksten mocht ik vooraan een tekst gaan lezen, die Greet als afscheid naar Stafke toe en in naam van Yoran ook had geschreven. Muzeikje evenals op de achtergrond... Ik hoorde tranen die weggesnoten werden en vele mensen met een zakdoek. Tja...waarom he.
Verder weer heel uitleg van pastoor. Ik hield Greet in de gaten die enkel maar tranen nog had gelaten bij de tekst en zich verder ontzettend sterk hield. Ik zag nog steeds iets van ongeloof in haar ogen telkens ze naar de kist staarde die naast haar stond. De kist had een licht beuken kleur en de knopen waarmee de kist is vastgemaakt blinkden in de zonlicht die de kerk binnenkwam.
Mensen slikten tranen weg tot het moment dat een broer van Stafke een tekst kwam lezen. Prachtig...in rijm een korte inhoud over hobbys, en leven van Stafke. Ik slikte en voelde me benauwd. Tranen prikte maar ik wilde me sterk houden om er voor Greet te zijn. Na de teskt het liedje afscheid van een vriend, nog tranen...
De muziek was heel prachtig en echt waar aangenaam om te horen.
Bij de offerande...ontzettend veel mensen. Mijn blik richtte ik naar achteraan in de kerk. Zoveel mensen, achteraan stonden zelfs enkele mensen rechtop. Afscheid nemen van die ontzettend prachtige lieve partner, papa en zoveel meer dat hij was.
Ik kan het nog steeds niet geloven....zucht
Waarom laat men Greetje en Yoran zo in de steek?
Dan het einde van de viering, na bijna een anderhalf uur...Greet, haar ouders, stafke zijn ouders, zijn broers en zussen liepen de kist achterna. Naar zijn rustplaats en het laatste afscheid.
Echt waar mensen het is ongelooflijk hoe sterk Greet zich heeft gehouden. Trane vloeide bij de teksten en de liedjes maar verder kon ze alles zo helder nadenken. Yoran heel de tijd lief en flink in zijn buggy. Toekijkend naar mensen die hem aankeken met een blik van ocharme, zelfs mensen die zeiden he daar zie je echt Stafke in terug. Yoran wuifde constant naar de mensen en regelmatig naar mij. Ik liet hem naar boven wuiven, een kusje naar boven gooien en hij wees daarna een hele tijd naar boven...
Papa was daar... hij was bij hen allemaal en ik denk dat hij daar ook heel ontroerd was om al die mensen daar te zien treuren om hem. Want ik kan het niet genoeg zeggen, hij was een prachtiemand
-
- Pas blauw
- Berichten:0
- Lid geworden op:07 jul 2006, 21:44
- Locatie:Turnhout
- happymum
- Pas blauw
- Berichten:0
- Lid geworden op:28 feb 2007, 23:18
- Locatie:Beerse, Turnhout, Antwerpen
- Contacteer:
hoi
thnx voor jullie steunbetuiging hier op forum naar ons toe.
het is al weerla een 5 maand geleden en het gaat goed met ons. mindere down dagen dan in het begin en heb nog hele mooie vooruitzichten dit jaar.
ik sta nu wel onder een andere naam geregistreerd omdat de andere niet wou werken ivm met geband te zijn.
thnx voor jullie steunbetuiging hier op forum naar ons toe.
het is al weerla een 5 maand geleden en het gaat goed met ons. mindere down dagen dan in het begin en heb nog hele mooie vooruitzichten dit jaar.
ik sta nu wel onder een andere naam geregistreerd omdat de andere niet wou werken ivm met geband te zijn.
- happymum
- Pas blauw
- Berichten:0
- Lid geworden op:28 feb 2007, 23:18
- Locatie:Beerse, Turnhout, Antwerpen
- Contacteer:
idd
en kmoet zeggen
hij heeft me er ook wel doorgeholpen hoor want vele zeiden van dat ik het niet snapte dat hij er niet meer was maar dat wist ik maar al te goed.
alleen zijn er boven natuurlijke dingen gebeurd bij mij die zij niet hebben meegemaakt en waar ik van kan zeggen dat het mij steun geeft en voldoening om mijn hoofd niet te laten hangen.
ook is hij van op zijn wolk vanalles aan het regelen zo worden de 2 oudste jongens van stafkes oudste zus, in augustus en september papa.
de ene heeft er al heel wat voor moeten doen en de andere was niet echt gepland maar wel des te welkom en dat zo allemaal na zijn overlijden enzo. mag ook van het augustus beebje meter worden dus heb nog hele mooie vooruitzichten buiten de geboorte van onze eigen beeb dit jaar
en kmoet zeggen
hij heeft me er ook wel doorgeholpen hoor want vele zeiden van dat ik het niet snapte dat hij er niet meer was maar dat wist ik maar al te goed.
alleen zijn er boven natuurlijke dingen gebeurd bij mij die zij niet hebben meegemaakt en waar ik van kan zeggen dat het mij steun geeft en voldoening om mijn hoofd niet te laten hangen.
ook is hij van op zijn wolk vanalles aan het regelen zo worden de 2 oudste jongens van stafkes oudste zus, in augustus en september papa.
de ene heeft er al heel wat voor moeten doen en de andere was niet echt gepland maar wel des te welkom en dat zo allemaal na zijn overlijden enzo. mag ook van het augustus beebje meter worden dus heb nog hele mooie vooruitzichten buiten de geboorte van onze eigen beeb dit jaar
- greet mama van yoran
- Pas blauw
- Berichten:0
- Lid geworden op:28 okt 2005, 12:42
- Locatie:Beerse, Turnhout, Antwerpen
- Contacteer:
als het van de week beter weer is en ik naar kerkhof kan om zijn plaatsje op te poetsen dan zal ik er wel een foto van trekken want zijn grafzerk staat er ook. nu is zijn plekje daar af buiten nog wat gras te zaaien door de gemeente.
en zal nog wel eens een paar fotos van zijn doodsprentje enzo ook hier plaatsen.
en zal nog wel eens een paar fotos van zijn doodsprentje enzo ook hier plaatsen.
fiere mama van yoran & Ylian & Ylenia & ?? 
fiere meter van dieuwke
http://www.babyforum.be/phpforum_NL/alb ... ser_id=630

fiere meter van dieuwke
http://www.babyforum.be/phpforum_NL/alb ... ser_id=630
- greet mama van yoran
- Pas blauw
- Berichten:0
- Lid geworden op:28 okt 2005, 12:42
- Locatie:Beerse, Turnhout, Antwerpen
- Contacteer:
ik heb altijd van begin gezegd
sinds hij gestorven is wat ik ook doe hij komt er niet mee terug.
ik kan beter vooruit gaan met mijn leven dan mijn hoofd te laten hangen en men kinderen te laten verwaarlozen dat wou hij zeker niet. toen wist ik dus ook nog niets af van de 2 de zwangerschap he mensen. en ik ben nog jong hij zou niet willen dat ik mijn leven lang alleen ga blijven en treuren om hem.
hij weet dat ik hem nooit zal vergeten en dat we elkaar ooit terug zien.
en als je bij de moment zelf blijft stilstaan en je niet vooruit gaat met je leven en de dagelijkse dingen dan is het eens zo moeilijker denk ik om nadien de draad terug op te pikken dan wnn je direct nadien je draad oppikt en doorgaat met je leven.
ma kmoet zeggen als ik de kindjes niet had, had ik me ook laten gaan hoor.
dus ben blij dat we die nog samen hebben.
sinds hij gestorven is wat ik ook doe hij komt er niet mee terug.
ik kan beter vooruit gaan met mijn leven dan mijn hoofd te laten hangen en men kinderen te laten verwaarlozen dat wou hij zeker niet. toen wist ik dus ook nog niets af van de 2 de zwangerschap he mensen. en ik ben nog jong hij zou niet willen dat ik mijn leven lang alleen ga blijven en treuren om hem.
hij weet dat ik hem nooit zal vergeten en dat we elkaar ooit terug zien.
en als je bij de moment zelf blijft stilstaan en je niet vooruit gaat met je leven en de dagelijkse dingen dan is het eens zo moeilijker denk ik om nadien de draad terug op te pikken dan wnn je direct nadien je draad oppikt en doorgaat met je leven.
ma kmoet zeggen als ik de kindjes niet had, had ik me ook laten gaan hoor.
dus ben blij dat we die nog samen hebben.
fiere mama van yoran & Ylian & Ylenia & ?? 
fiere meter van dieuwke
http://www.babyforum.be/phpforum_NL/alb ... ser_id=630

fiere meter van dieuwke
http://www.babyforum.be/phpforum_NL/alb ... ser_id=630
chapeau
Greet,
Ik ken je nog maar pas maar ik bewonder jou al!
JIj verwoordt het allemaal zo mooi maar ik kan me inbeelden dat deze laatste maanden heel veel moed en kracht van jou gevergd hebben.
Inderdaad, je zit erin en je moet erdoor. WIllen of niet. Chapeau voor de manier waarop jij dat doet!
groetjes Aicha
Ik ken je nog maar pas maar ik bewonder jou al!
JIj verwoordt het allemaal zo mooi maar ik kan me inbeelden dat deze laatste maanden heel veel moed en kracht van jou gevergd hebben.
Inderdaad, je zit erin en je moet erdoor. WIllen of niet. Chapeau voor de manier waarop jij dat doet!
groetjes Aicha
- greet mama van yoran
- Pas blauw
- Berichten:0
- Lid geworden op:28 okt 2005, 12:42
- Locatie:Beerse, Turnhout, Antwerpen
- Contacteer:
dat hebben er al veel gezegd hoor.
maar ja wat moet je anders doen, je moet vooruit met je leven hoe hard het je ook schaad soms.
in nov en dec heb ik het wel heel moeilijk gehad maar dit mede door ruzie in schoonfamilie enzo
en dat was even moeilijk voor me mede ook omdat ze mijn vriend ermee in betrokken terwijl die jongen er niets mee te maken had
maar nu is dat bij mij als ze nog iets zeggen van het ene oor in en het andere oor uit, sommige dingen komen nog wel kwetsend over hoor als ze iets zeggen maar dan denk ik van ze weten niet beter en kennen me niet 100% door en door om te weten hoe ik dit verlies verwerk en al verwerkt heb.
maar das een verhaal dat iknog wel eens zal vertellen als ik er zin en tijd voor heb.
groetjes
maar ja wat moet je anders doen, je moet vooruit met je leven hoe hard het je ook schaad soms.
in nov en dec heb ik het wel heel moeilijk gehad maar dit mede door ruzie in schoonfamilie enzo
en dat was even moeilijk voor me mede ook omdat ze mijn vriend ermee in betrokken terwijl die jongen er niets mee te maken had
maar nu is dat bij mij als ze nog iets zeggen van het ene oor in en het andere oor uit, sommige dingen komen nog wel kwetsend over hoor als ze iets zeggen maar dan denk ik van ze weten niet beter en kennen me niet 100% door en door om te weten hoe ik dit verlies verwerk en al verwerkt heb.
maar das een verhaal dat iknog wel eens zal vertellen als ik er zin en tijd voor heb.
groetjes
fiere mama van yoran & Ylian & Ylenia & ?? 
fiere meter van dieuwke
http://www.babyforum.be/phpforum_NL/alb ... ser_id=630

fiere meter van dieuwke
http://www.babyforum.be/phpforum_NL/alb ... ser_id=630
zo'n triestig verhaal
jij moet écht wel een sterke vrouw zijn greet!!
ik heb ook bewondering voor jou!
ik wens je al het geluk van de wereld met je zoontje en nieuwe baby!
nog een prachtige zwangerschap en vlotte bevalling gewenst!
en héél véél sterkte voor de moeilijke momenten!
grtjs


jij moet écht wel een sterke vrouw zijn greet!!
ik heb ook bewondering voor jou!
ik wens je al het geluk van de wereld met je zoontje en nieuwe baby!
nog een prachtige zwangerschap en vlotte bevalling gewenst!
en héél véél sterkte voor de moeilijke momenten!
grtjs