
Ik heb altijd gevonden dat ons Troia veel te rap was en ik kon haar eerlijk gezegd niet bijhouden.
Dus heel veel hoop erin gestoken dat Atlanta "gewoon" zou zijn, maar helaas

Integendeel, ze is nog veel rapper dan haar zus en dan te bedenken dat ze eigenlijk veel te vroeg geboren is

Om een idee te geven wat ik bedoel:
- ze reageert op vanalles al, een beetje TE soms!
- ze "brabbelt" erop los, dat mondje staat dus niet stil!
- haar mobiel is niet veilig meer, want ze slaagt diee uit zijn spellementen...
- bij ons mama hangt er aan de rand van het park een muziekding met lichtjes, wat ze dus super super vind!
- en het ergst van al: gisteren heeft ze 3 x na elkaar 10 seconden zelfstandig op haar poep gezeten zonder enige hulp

Het is al erg genoeg dat ik nog niet over de bevalling heen ben, ik heb zelfs al geen baby meer nu!
(bij wijze van spreke he)
En ze tegenhouden kan je toch moeilijk doen?

Allez ja, pushen is tegen onze principes, maar ze belemmeren is even erg, vind ik.